وقتي درسا براي رسيدن به هدفش تمام انرژي‌اش را مي گذراد و مدام خواسته اش را تكرار مي كند و زماني كه جواب مثبت نمي گيرد با اشكهايش بالاخره دلبري مي كند و خاله اش را مجاب، به خودم مي گويم : چرا هيچ وقت براي رسيدن به خواسته اي اصرار نمي كني ؟ يادت مي آيد كه از چه زماني كودكت را در قفس گذاشتي  و با والد و بالغت جولان دادي؟

سلام دوستان عزيز

پيشنهاد ميكنم متن زير را مطالعه بفرماييد. مدتها بود حسي كه از خواندن اين متن به من دست داد را تجربه نكرده بودم!!

راستی من کجای دنیا بودم؟ قسمتی از وصیت نامه ادوارد ادیش، یکی از بزرگترین تاجران امریکایی در سن 76 سالگی ...  

من ادوارد ادیش هستم که برای شما می نویسم ، یکی از بزرگترین تاجران امریکایی با سرمایه ای هنگفت و حساب بانکی که گاهی خودم هم در شمردن صفرهای مقابل ارقامش گیج می شوم ! دارای شم اقتصادی بسیار بالا که گویا همواره به وجودم وحی می شود چه چیز را معامله کنم تا بیشترین سود از آن من شود  ، البته تنها شانس و هوش نبود من تحصیلات دانشگاهی بالایی هم داشتم که شک ندارم سهم موثری در موفقیتهای من داشت .

 آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت.

پوریا وقتی در حال جمع کردن شکوفه های بهار نارنج تو باغ خونه ما بود از پدرش پرسید؟ بابا به نظر شما بهار بهتره یا بهشت؟ باباش گفت: بهار مثل بهشته و برای اینکه بدونه استدلال پوریا چیه گفت: نظر تو چیه؟ پوریا گفت : به نظر من اردیبهشت بهتر از هر دوتاشونه . چون هم بهاره و هم توش بهشت داره.

اين روز رو به همه كساني كه معلمي رو عاشقانه انتخاب كردند و دغدغه ياددهي و ايجاد سئوال در ذهن يادگيرنده را دارند تبريك عرض مي كنم .

 در اين روز خاص پيامهاي تبريك زيادي براي معلمان و استادان فرستاده مي شه ولي دلم مي خواد يك نكته اي رو بيان كنم و اونم اينه كه كاش كلاسهاي درس ما از حالت تك صدايي و متكلم بودن صرف معلمان در بياد و دانشجويان ما آنقدر اهل مطالعه باشند كه بتوان مباحثات علمي واقعي را در دانشگاههاداشته باشيم.

 شهيد راه حكمت سقراط بهترين شيوه براي آموزش را ايجاد سئوال در ذهن دانشجو مي دانست و با تظاهر به ندانستن گام به گام با شاگردانش جلو مي رفت .

وقتي قفل در پاركينگ حياط رو باز كردم انگار بهار پيچيد تو همه ي وجودم عطر بهار نارنج و نسيم ارديبهشت اونقدر دلنواز بود كه حيفم اومد پياده نرم محل كار  .سوییچ رو گداشتم تو کیفم و راه افتادم .
تو مسير ،ياد درختاي قديمي دو طرف خيابونمون افتادم كه چند سال پيش با بحث و جدلهاي بسيار شهرداري با حاميان محيط زيست، براي توسعه فضاي شهري قطع شدند، ولي شهردار قول داد دقيقا از همون نوع درختها توي بلوار كاشته شه .

            برداشتهاي ديگران در مورد خودت را ،در وسعت خويش حل كن تا دريا باشي .

وقتی که دست در دستان عروس زیبایت آمدی و دوستدارانتان،  هلهله کشیدند و اسپند سوزاندند از خدا برایتان خوشبختی خواستم .

دیشب وقتی از خانه پدری ،که یادگار کودکی هایمان،بزرگ شدنهایمان و همه غم و شادیهایمان است رفتی ،لحظه ای به یاد آوردم تمام ،دعواهای آنزمانها را،همه قهرهایمان را که به ساعتی نرسیده تمام می شد و حلقه اتحاد سه تایی مان دوباره محکم می شد برای چیزهایی که می خواستیم.

یاد همه آن روزها بخیر .

خیلی وقت بود که ازخانه دور شده بودی ولی می دانستیم که هر هفته می آیي ؛ در میان بغض و اشکی که مانع آمدنش می شدم به خودم می گفتم: اینبار وقتی که می آیی، می دانیم، ما هم می توانیم به مهمانی ات آییم و خانه ای دیگر به خانه هایمان افزوده شده .

سکوت خانه را به جان می خرم چرا که بزرگ شدنت ،همسر شدنت وحرکتت به سوی زندگی را دوست دارم .

دامادی ات مبارک؛ برادر کوچولوی کودکیم و مایه غرور و افتخار امروزم .

سرمو که بلند می کنم دوتا چشم درشت روشن می بینم با یه صورت سفید تپلی ،موهایی بلوند ،لبخندی به لب با یه پیرهن یقه مدرسه ای سورمه ای که دم آستینش چین کشه .

هر وقت به این عکس نگاه می کنم به خودم میگم انگار هنوز همین قدری ام . اگرچه مامانم می گه قیافت اصلا شبیه بچگی هات نیست ولی به نظر خودم عمق نگاه و اوون لبخند خیلی برام آشناست .